تا کنون دستانی به این مهربانی دیده بودی ؟

گرم ، صمیمی ، مهربان ، سرشار از عطوفت اما خسته .

میتوانی تنفس سنگ را زیر گرمای محبت این دستان حس کنی ؟

میتوانی خستگی را در پینه های بند بند انگشتان ببینی ؟

خوب نگاه کن ، با تو حرف می زنند ، با تو که با خیالی آسوده ، روی صندلی نرم ، در اتاقی راحت نشسته ای و فقط با زدن کلیدی از تماشای این دستان صرف نظر میکنی ، خوب نگاه کن ، کمی تامل کن ، حرفهایش را بشنو به تو نیاز دارند این دستان ، همان گونه که تو به آنها نیاز داری .

کاش جای این سنگ بودم و میتوانستم تمامی گرمای این دست را  حس کنم .

من این دستان را با تمام عظمتش می بوسم .

خسته نباشی دست مهربان .

پادگان میشداغ

طلائیه