عاشقانه پرستش میکنم این آفریده بدیع و بی نهایت زیبای خدای زیبا آفرین را

هر برگی که رنگ می بازد و رقصان می نشیند روی زمین نیمه سرد

هر رگبرگی که قرمز و زرد و نارنجی می شود

هر ساقه ای که خشک می شود و آتشی می شود که دست سرما خورده مرد رهگذر را گرم کند

هر فریادی که برگ خشکیده درخت زیر پای کودک بازیگوش می کشد

پاییز را دوست دارم ، نه آنقدر که تو را ، حسود نباش به این فصل رنگ رنگ و زیبا ، حسود نباش